O sobie.

 

To nie jest partytura,
To nie są słowa wyszukane.
To są moje szczere myśli,
Zwyczajnie na papier przelane.

Tak oto właśnie ja piszę,
Jak mi to serce moje dyktuje.
Po prostu, najzwyczajniej w świecie,
Choć słów górnolotnych brakuje.

W tym moim rozumowaniu,
Widać pokorę i prostotę.
Wywyższaniem się brzydzę,
A na pisanie wciąż mam ochotę.

Każdy ma piękne oczy swoje,
Czytając to, na pewno zrozumie.
Tutaj nie ma żadnego zachwytu,
I mowy o jakiejkolwiek dumie.

Te moje myśli w czcionkach zebrane,
Okraszone zwykłą prostotą.
Dają mi tak wiele zadowolenia,
I piszę wciąż z nową ochotą.